Blog
Godność Ojca
lechg
lechg Jestem ojcem. bronię rodziny.
0 obserwujących 69 notek 38450 odsłon
lechg, 22 września 2015 r.

Dlaczego Pan Bóg widzi i nie grzmi?

822 10 0 A A A

Radny T jest głową udanej rodziny. Szczęściarz, ma piękną żonę i wspaniałych, zdrowo wyglądających synów. Mniej więcej w wieku mojej starszej córki. W każdą niedzielę wszyscy wzorowo uczestniczą we mszy świętej. Radny T jest osobą wyglądającą na stateczną, poważną i budzącą zaufanie. Wygląda tak jak powinien wyglądać nauczyciel religii. Tak, radny T jest nauczycielem religii – sprawdziłem w internecie. Jemu skierniewicki MOPR nigdy nie ośmieli się wejść do domu i grozić porwaniem dzieci. Przynajmniej tak się mu wydaje...

Radny T jest mocno zaangażowany w życie naszej parafii. Często widuję go w komży lub nawet białym habicie, posługującego do mszy świętej. Zawsze wraz żoną przystępują do komunii. Nikt by nie uwierzył, że za tą pobożną fasadą ukrywa się osoba zdolna do dania fałszywego świadectwa przeciwko bliźniemu. Ale ja wierzyć w to nie muszę, ja to wiem, ja mam to na piśmie. ( http://godnoscojca.salon24.pl/668614,patologia-bizantynskiej-demokracji-czyli-o-banalnosci-zla )W ostatnią niedzielę pan radny T jak zwykle ustawił się w szeregu osób oczekujących na przyjęcie Eucharystii. Na wprost nas. Kapłan który podawał mu do ust komunię też wie, ale co może zrobić? Komunię przecież podać musi... Nie on jest ostatecznym sędzią w takiej sprawie.

Kiedy radny T spożywał Ciało Chrystusa położył prawą dłoń na sercu i wtedy nasze spojrzenia się spotkały. Uśmiechnął się dobrotliwie, po czym pozdrowił mnie radosnym skinieniem głowy. Jak przyjaciel, jak gdyby nigdy nic się nie wydarzyło. Jakby nasza krzywda była dawno już zamkniętą i w sakramencie pokuty przepracowaną historią.

Zimny skurcz przeszył moje serce, spojrzałem na moją żonę, która stała obok. Miała łzy w oczach. Mocniej zacisnęła dłonie na ramionach wtulonej w nią córki. Myśleliśmy o tym samym. Świętokradztwo! Zgorszenie! Panie Boże widzisz i nie grzmisz! - krzyczała w niej umęczona dusza.

Położyłem delikatnie dłoń na jej ramieniu. Nie oceniajmy – pomyślałem - zrobiliśmy co do nas należało, co było w naszej mocy. Reszta w rękach Boga.

 

*

Kiedyś zapewne nie zgodzę się aby człowiek ten uczył nasze dzieci religii. Oczywiście jeśli przetrwam całe to piekło. Zapewne zostanę wówczas zaliczony do ateistów. Ktoś ujmie mnie w statystykach niezbicie dowodzących malejącej liczby katolików w Polsce. Jakiś wielce uczony naukowiec, na łamach prasy powoła się na ten przykład jako dowód rosnącej liczby rodziców przeciwnych nauczaniu religii w szkole...

I większość obywateli w to uwierzy. Smutne...

 

Po co właściwie uczestniczymy w budowie tych piramidalnych, wielopiętrowych kłamstw?

Żeby siebie samych przekonać, że obiektywna prawda nie istnieje?

Że nie istnieje Bóg?

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Jan Paweł II obiecał, że Bóg nigdy nie obarczy nas ciężarami których nie będziemy w stanie unieść. Przyjmuję je i niosę zdziwiony, że jeszcze daję radę. Miesiąc temu, tydzień temu gdybym wiedział ile mi ich jeszcze przybędzie, nie uwierzyłbym że dam radę. Co będę myślał za tydzień? Ja bym raczej rozwinął myśl (obietnicę) JP2 twierdzeniem, że Bóg nigdy nie robi nam dowcipów, których nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Bóg ma wielkie poczucie humoru. Codziennie tego doświadczam. Niedawno na przykład postawił na mej drodze młodzieńca z biblią pod pachą, który zapytał czy jestem szczęśliwy? Szczęście? Dawno o nim nie myślałem. Tak Z pewnością jestem. Mimo wszystkie ciężary.

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Tagi

Tematy w dziale Społeczeństwo